28/11/12

Παράδοση και Τέχνη

Αγγελική Χατζημιχάλη
Γεννήθηκε (1895) και μεγάλωσε στην κατοικία των Θεών, την Πλάκα. Από τα πρώτα χρόνια της ζωής της επηρεάσθηκε από την αγάπη των δικών της για την τέχνη και τα γράμματα. Το σπίτι του πατέρα της, του καθηγητή Αλέξιου Κολυβά από την Ζάκυνθο,ήταν γεμάτο βιβλία, χειρόγραφα, κεντήματα και βυζαντινές εικόνες. Ενα μέρος από την συλλογή των Βυζαντινών εικόνων εκτίθονται στο Βυζαντινό Μουσείο ως "συλλογή Λοβέρδου". Σ' ένα παλιό Αθηναϊκό σπίτι,στην οδό Αδριανού,έμενε ο παππούς της, ο Χιώτης συμβολαιογράφος Γρηγόριος Μπουρνιάς. Και εδώ υπήρχαν σωροί από διαλεχτά έργα τέχνης, αρχαιοελληνικά, βυζαντινά, ανατολικά...
Γράφει η ίδια <<Μανιακοί λάτρεις της τέχνης οι δυο σεβαστοί μου πρόγονοι, γνωστοί για την πολύτιμη συμβολή τους στα γράμματα και την τέχνη, εύκολα κι αβίαστα κύλησαν μέσα στο αίμα και την ψυχή μου, που την οδηγούν στην παλιά εκείνη Ελλάδα που κλείνει μέσα της όλες τις Ελλάδες..."
Το συλλεκτικό έργο της Αγγελική Χατζημιχάλη: ελληνικά υφαντά, λαϊκά κεντήματα, ξυλόγλυπτα αντικείμενα (ρόκες, χτένια, σκαφίδια κ.λπ.), ασημικά, χαλκώματα και διάφορα άλλα είδη λαϊκής τέχνης ξεκίνησε από τα παλαιοοπωλεία όπου είχε μαζευτεί όλος ο παραδοσιακός πλούτος,από τα σπίτια των Αθηνών. Άρχισε να ταξιδεύει σ'όλη την Ελλάδα και μέσα από την ζωή των απλών ανθρώπων της υπαίθρου να γνωρίζει τα ήθη και τα έθιμα του κάθε τόπου και τον τρόπο κατασκευής από φαγητά, γλυκά, υφαντά μέχρι ξυλόγλυπτα, ασημικά, κεραμικά... Την απορρόφησε τόσο πολύ,η αγάπη της για την λαϊκή μας κληρονομιάς που θυσίασε τα υπόλοιπα ταλέντα της δηλαδή την ζωγραφική και την λογοτεχνία.
Έγραψε και κυκλοφόρησε βιβλία,μελέτες και άρθρα. Το μνημειώδες έργο της «Σαρακατσάνοι» (1959) την καθιέρωσε και την έκανε παγκοσμίως γνωστή. Ίδρυσε σχολεία, ιδρύματα και επαγγελματικές σχολές σ΄ ολόκληρη την Ελλάδα. Όλη της η ζωή ήταν γεμάτη από έναν διπλό αγώνα. Από τη μια προσπαθούσε να διασώσει τα στοιχεία του Λαϊκού μας Πολιτισμού κι από την άλλη αγωνιζόταν να εξασφαλίσει την συνέχεια αυτού του Πολιτισμού, κόντρα <<στην μοντέρα ζωή >> της εποχής.
Όταν πέθανε (1966), όπως έγραψε η κόρη της ΄Ερση: "Την κλάψαν ανυφάντρες, ασημουργοί, κεντήστρες, τσουκαλαραίοι, την κλάψαν οι Σαρακατσάνοι κι έμποροι ακόμη. Την κλάψαν οι καλογριές στην Παντάνασσα του Μυστρά και της κάνουν λειτουργιές.
Στην καρδιά της Πλάκας, στο σπίτι όπου έζησε και θεμελίωσε τη σπουδή της λαϊκής τέχνης, λειτουργεί από το 1980 το Κέντρο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης του Δήμου Αθηναίων ένα κέντρο λαϊκής τέχνης και παράδοσης βασισμένο στην πλούσια συλλογή της, καθώς και ένα μέρος από αντιπροσωπευτικά παραδοσιακά αντικείμενα που παραχώρησε με δανεισμό η Ελληνική Λαογραφική Εταιρεία.

51 σχόλια:

Criando Artes Carla είπε...

Olá querida,
Maravilhoso trabalho!
Abraços, Carla

purpleleath είπε...

Μαρία μου, τί κάνεις; Ελπίζω να είσαι καλά!!! Πολλά φιλιά!!!

debgoud είπε...

πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση!

Effie's Sweet Home Designs είπε...

Μαράκι μου , δεν γνώριζα για την σπουδαία αυτή κυρία που συνέλλεξε όλα αυτά και σήμερα μπορούμε να τα θαυμάζουμε!
Θυσαυροί, που φτιάχτηκαν με το φως κεριού ή λάμπας ασετυλίνης......
Ευχαριστούμε!
Καλό βράδυ!!!!!

Noelia είπε...

Un Saludo despues de mucho tiempo y un trabajo precioso..
°•.¸♡Noelia

Alessandra είπε...

How many interestings notions. Beautiful job and fabrics.
Kisses
Alessandra

χρυσάνθη είπε...

Ομορφη και ενημερωτική ανάρτηση!!!Φωτολαμπίδα μου τι κάνεις??? Εύχομαι όλα καλά!!!Φιλάκια!!

Niatta είπε...

Διαβάζω πάντα με προσοχή τα στοιχεία που μας δίνεις και θαυμάζω τις εικόνες σου! Ενδιαφέρομαι πολύ για την καταγραφή στον κυβερνοχώρο της παράδοσης μας καθώς και των ανθρώπων που συνέβαλαν στη διατήρηση της. Πρόσφατα ανακάλυψα στοιχεία για το κοπανέλι (δες στα links μου) και αν έχεις πρόσβαση σε περισσότερες πληροφορίες θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα.
Η κουβέρτα είναι σκέτο όνειρο, εύχομαι να είναι στην κατοχή σου. Είναι εκπληκτικός ο τρόπος που αποτυπώνεται το κλασσικό μοτίβο διαμάντι στο κέντρο του μοτίφ.
Καλή συνέχεια!!!

Ayu Maselli είπε...

Hello Maria,

Very interesting this story. So beautiful handiwork,amazing.
So interesting to learn other country history and tradition.

Thanks for sharing

have a goodday

Ada είπε...

Εγώ έχω την ίδια κουβέρτα!! Την εφτιάξε η πεθερά μου πριν από δεν ξέρω πόσα χρόνια. Η μονή διαφορά είναι η μπορντούρα γύρο-γύρο και στη δική μου τα κομμάτια ενώντονται απεφθείας.
Την επόμενη φορά που είμαι στη Αθήνα θα πάω να επισκεφτώ το μουσείο.

Emanuela Trombini είπε...

Hi! I ask you to go to my page to following link:http://fimoperlefantasia.blogspot.it/2012/11/the-versatile-blogger.html
there's a recognition for you! you just have to publish it on your blog, writing 7 things about you and the give this recognition to other 15 blogs!

despina είπε...

Δεν γνώριζα τη σπουδαία αυτή κυρία και μπράβο σου για τις πληροφορίες που μας δίνεις!!!η κουβέρτα είναι αριστούργημα!!!!λατρεύω ότι έχει σχέση με την παράδοση!!!!φιλιά!!!

Marcela Gmd είπε...

Beautiful post and great work!!!
I have an award for you in my blog!!!
Hope you like...
Have a wonderful weekend! and my g+ for you...

Besos, desde España, Marcela♥

ειρήνη χειροποιήματα είπε...

Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση!! Η αλήθεια είναι πως δεν είχα ξανακούσει ποτέ για το έργο αυτής της γυναίκας...

Norma2 είπε...

Qué bonito trabajo!
Beso desde Argentina

Pinelia είπε...

Δεν την είχα ξανακούσει την Αγγελική Χατζημιχάλη!Ευχαριστούμε για την ανάρτηση, αλλά και οι δημιουργίες σου πολύ όμορφες!Γεια στα χέρια σου για άλλη μια φορά!Φιλιά!

Ελένη Φλογερά είπε...

Πολύ ωραίο το σχέδιο της κουβέρτας καθώς και οι πληροφορίες.
Να είσαι καλά.
Καλό βράδυ!

oldthings είπε...

Μαρία , πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση .
Η κ. Χατζημιχάλη τίμησε την πολιτιστική και οικογενειακή της παράδοση με τον καλύτερο τρόπο !
Ίσως και μείς πρέπει να τιμησουμε στα πλαίσια που μπορούμε αυτή την παράδοση !Την επόμενη φορά που θα κατέβψ θα τη βάλω την επίσκεψη στα σχέδια μου !

DIMI είπε...

Μαράκι,τί κάνης?Σέ χάσαμε!Πολύ όμορφη και ενημερωτική η ανάρτησή σου!Πολύ ωραία κουβέρτα μέ φανταστικό σχέδιο!Σέ ευχαριστώ πολύ γιά τήν επίσκεψή σου!!Φιλάκια!!

Eva's blog είπε...

Δεν την ειχα ακουσει την Αγγελικη Χατζημιχαλη...Παρολα αυτα αξια για αυτο που καταφερε κι εκανε κι εσυ το ιδιο για την υπεροχη κουβερτα!!!

Εφη Αδαμιδου Πασοπούλου είπε...

Μαρία γειά σου ! Ελλειψες αρκετό καιρό από την γειτονιά... διάβασα με πολύ ενδιαφέρον τα σχετικά με την Αγγελική Χατζημιχάλη και το έργο της, μου ήταν εντελώς άγνωστα. Εχω αυτήν την πλεκτή κουβέρτα από την μητέρα μου, που ήταν προίκα από την δική της,υπολογίζω να φτιάχθηκε γύρω στα 1936...με ολόιδιο το σχέδιο Φιλάκια πολλά...

Stone είπε...

Γεια σου Μαρια μου!!
Να'σαι καλά για την αναρτηση,πολύ ενδιαφέροντα τα όσα μοιραστηκες μαζι μας για την σπουδαια αυτή γυναίκα της Αθήνας.Η κουβέρτα ειναι ένα στολίδι..Καλό Σαβ/κο και φιλιά πολλά!!

giota είπε...

υπεροχη αναρτηση καλη μου Μαρια.φιλακια!

Katerina Verigka είπε...

Ωραία ανάρτηση!Καλό μήνα με υγεία!

Elena Kaloydia είπε...

παντα ομορφες αναρτησεις..χιλια μπραβο..ολα προσεγμενα..καλο μηνα ευχομαι

Fotini Little Treasures είπε...

Καλησπέρα και καλό μήνα Μαρία μου!!! Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση...θαυμάζω πραγματικά τέτοιες δουλειές!!!

kiki είπε...

Καλημέρα και καλό μήνα!!!Ενδιαφέρουσα ανάρτηση!!!

kallianira είπε...

Πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα ανάρτηση!!!!

Μαρία Έλενα είπε...

Όμορφη ανάρτηση
Φιλάκια ...

syros2js είπε...

Θαυμάσια ανάρτηση!!!
Συνδυασμός τέχνης, ενημέρωσης...
Άψογα όλα!!!
Φιλάκια πολλά!!!

Ροδούλα είπε...

Μαρία μου, πολύ ενδιαφέρουσες πληροφοίες, σε ευχαριστούμε πολύ!!!!
Δεν τη γνώριζα αυτή τη σπουδαία κυρία, και χάρηκα που την έμαθα.
Καλό μήνα να έχεις Μαρία μου!!!!
Φιλιά πολλά!!!

Ana García είπε...

¡Magnífica entrada!

Ha sido un placer, pasar por su blog y conocer esta bella historia, disfrutando de tan primorosas imágenes.

Gracias por todo.

Un abrazo y feliz semana.

evonita είπε...

πολύ όμορφες λεπτομέρειες! :) καλό μήνα, φιλάκια!

MANUALIDADES ARTISTICAS DE AMPARO είπε...

Hola guapa, un interesante reportaje, siempre se aprenden cosas nueva y por cierto tu bufanda estupenda la estoy usando mucho. Un abrazo.

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

Εύχομαι αυτός ο μήνας να είναι καλύτερος και να μας χαρίσει πολλά πριν εκπνεύσει το 2012. Να μας χαρίσει όμορφες στιγμές, υγεία σε όλους μας και ψυχική ηρεμία.Ας ξεκινησουμε λοιπόν, ένα αισιόδοξο ταξίδι γεμάτο από θετικές σκέψεις στην βάρκα του Δεκέμβρη και εύχομαι ο προορισμός να είναι μοναδικός ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ!!!

Mania είπε...

Φιλενάδα μου πολύ όμορφη ανάρτηση!! Η κουβέρτα είναι ενα όνειρο, την έχω δει και στρωμένη και νομίζω ότι οι φωτογραφίες την αδικούν. Οσο για τις πληροφορίες πολύ διδακτικές, μακάρι να υπήρχαν και σήμερα τέτοιες προσωπικότητες σαν την Χατζημιχάλη. Φιλάκια και καλό ΣΚ!!

Δαμασκηνή είπε...

....Να μαι κι εγώ!
Η μητέρα μου πλέκει...
Ιστορία ζωής και παράδοσης...ενδιαφέρουσα ανάρτηση, καλό Σ/Κ

Magia da Inês είπε...

✿✿°•.

Esse museu é um lugar interessante para se visitar. Estou impressionada com a delicadeza do trabalho artesanal.
Bom fim de semana!
Beijinhos.
Brasil
¸.✿°°•.¸.¸•°♡⊱╮╮

Γιούλα Δημιουργίες χαράς είπε...

Η παράδοση είναι η πολιτιστική μας κληρονομιά. Πολλές γυναίκες προσπάθησαν να κρατήσουν αυτή την παράδοση. Αξίζει να τις θυμόμαστε και να μιλάμε γι αυτές. Συγχαρητήρια για την ανάρτησή σου αυτή. Έδωσες πληροφορίες άγνωστες στις περισσότερες από εμάς που τις δεχόμαστε με πολύ ενδιαφέρον. Σ' ευχαριστούμε και περιμένουμε και άλλα. Η κουβέρτα είναι ένα έργο τέχνης. Έχω και εγώ πλεχτές κουβέρτες με το τσιγκελάκι φτιαγμένες από τα χεράκια της μανούλας μου "για την προίκα μου όπως έλεγε".

Μαρία είπε...

τι πολλους Θυσαυρους που εχουμε..να σαι καλα κοριτσι..ομορφη Κυριακη..σε φιλω

drosostalitsa είπε...

σου αξίζουν συγχαρητήρια για αυτή την υπέροχη ανάρτηση!
σ ευχαριστώ φωτολαβίδα μου

Christa Mavropoulou είπε...

αριστούργημα η κουβέρτα!!!!Δεν την γνωρίζω την κυρία,αλλά είναι αξιοθαύμαστη!!!!!
πολλά φιλιά και ευχαριστώ για την ενημέρωση-)

Valadi Lakoutsi είπε...

Ένας γλυκός άνθρωπος!!!!!!

SPYRIDOULA είπε...

Εξαιρετική η κουβέρτα και πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση!Φιλάκια πολλά και να έχεις μια υπέροχη μέρα!

MANUALIDADES ARTISTICAS DE AMPARO είπε...

Hola de nuevo muchas gracias por tus visitas y que tengas una estupenda semana. Un abrazo.

Kiki είπε...

Μαράκι μου, η παραδοσιακή χειροποίητη κουβέρτα μου άρεσε πάρα πολύ!! Γενικά η ανάρτηση σου είναι γεμάτη όμορφες και χρήσιμες πληροφορίες!!! Εύχομαι να είσαι καλά, καλή συνέχεια και πολλά φιλιά!!!!

Angelique είπε...

Ενδιαφέρουσα η ανάρτηση!!

victoria είπε...

Yo quiero en esta navidad, poder armar un árbol dentro de mi corazón y colgar en él, en lugar de esferas regalos y adornos, los nombres de mis más queridos amigos, familia, y gente a quien amo, los que viven lejos y los que viven cerca, los antiguos y los más recientes, los que veo todos los días y los que raras veces veo, lo que siempre recuerdo y los que a veces olvido, los de las hora más difíciles, y los de las horas intensamente felices!, los que sin querer me hirieron, aquellos que conozco profundamente y aquellos que conozco poco, mis amigos humildes y mis amigos importantes, los que me enseñaron valiosas enseñanzas y los que tal vez un poquito aprendieron de mi, quiero que éste árbol tenga raíces profundas y fuertes!para que os nombres de mis amigos, familia y seres queridos nunca jamás sean arrancados de mi corazón, y que sus ramas se extiendan gigantes! para colgar nuevos nombres que venidos de todas partes se junten con los existentes, un árbol de sombra agradable, para que nuestra amistad, amor confianza y cariño sea un momento de reposo en la lucha diaria de la vida, quiero que el espíritu de la navidad haga de cada deseo la más hermosa flor! de cada lágrima una sonrisa! de cada dolor la más brillante estrella! y de cada corazón una dulce y tierna morada para recibir a Jesús.....
Feliz Navidad!!!!

Φανή Παπ., Ζωγράφος είπε...

Με τρέλανες με την υπέροχη κουβέρτα σου γλυκούλα μου!!!Μπράβο σου!! Ευχαριστώ και για τις ενδιαφέρουσες πληροφορίες!! φιλάκια και καλές γιορτές !!!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

Tα πιο ομορφα Χριστουγεννα ευχομαι να περασεις κοντα μ αυτους που αγαπας και οτι ποθησεις να'χεις.ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ .Χρονια πολλα γεμάτα υγεια και του Χριστου η γέννηση ας μας φέρει ευτυχια!!!!

sofiaskar είπε...

Γεια σου, Φωτολαμπίδα μου! Σ' αυτό το σπίτι της Χατζημιχάλη η παράδοση και η τέχνη έχουν βρει το λίκνο τους. Εκεί μυήθηκα κι εγώ σε πολλές τεχνικές και έστειλα και φίλες μου ..
Αυτή την κουβέρτα μου την είχε πλέξει η πεθερά μου κι εγώ μετά από χρόνια τη μεγάλωσα. Δυσκολεύτηκα να βρω πώς πλέκεται, αλλά στο τέλος τα κατάφερα.

.